Casper Heij

Bijna een jaar geleden besloot ik dat ik, naast mijn werk voor CSPR, meer wilde doen met mijn passie: Fotografie. Ik kan nu een romantisch verhaal vertellen over hoe ik als kind al de meest briljante foto’s maakte met de camera van mijn ouders, maar zo ging het niet. Natuurlijk maakte ik al langer foto’s, maar ik kwam niet verder dan vakantiebestemmingen, verjaardagen en een enkele *kuch* mooie auto. De werkelijkheid is: Tot ik mijn eerste -en tot op heden enige- digitale spiegelreflexcamera kocht, had ik geen idee dat ik dit wilde.

Mijn eerste camera kreeg ik van mijn ouders. Een eenvoudige point and shoot-camera met een rolletje erin. Ik gebruikte het ding alleen tijdens vakanties en ik zou niet weten waar de foto’s zijn. Toen ik 18 werd, kreeg ik mijn eerste digitale camera. Deze gebruikte ik al vaker. Na een tijdje werd deze opgevolgd door een Konica Minolta met meer zoombereik. Handig bij autoraces, waar ik soms een paar *kuch* foto’s maakte. Er kwam nog een cameraatje bij en ergens onderweg heb ik de analoge spiegelreflexcamera van m’n vader ingepikt. Die was uitgerust met een 50mm prime-lens. Daar kom ik zo nog even op terug.

Vlak voor mijn vakantie in 2008 kocht ik mijn eerste digitale spiegelreflexcamera. Binnen een week had mijn vriendin me omgedoopt tot Jan Paparazzi en was ik altijd makkelijk vindbaar door het continue geklik van m’n camera. Een paar maanden later wist ik het zeker: Hier wil ik mijn werk van maken. Een opleiding aan de Fotovakschool bleek het logische vervolg en daarop volgt nu deze website. De eerste officiële uiting van mijn professionele werkzaamheden als fotograaf.

Hierbij nodig ik u uit om eens door mijn website te bladeren. Door mijn portfolio, wat algemene informatie en dit weblog, waar ik berichten zal plaatsen over fotografie in het algemeen en mijn opdrachten en projecten in het bijzonder. Het eerste project gaat binnenkort van start onder de naam ‘Casper 50/50′, waarbij ik 50 dagen lang elke dag een foto zal maken met mijn 50mm-lens. Dit project is geïnspireerd op twee dingen. Ten eerste op de zogenaamde 365 dagen-projecten (mensen die elke dag een zelfportret maken). Het feit is: 365 dagen is mij te lang. 50 dagen is te overzien. De tweede inspiratiebron is de 50mm f1.7-lens die op de oude Minolta XG-M zit die ik van mijn vader inpikte.

Dit project gaat binnenkort van start, dus hou mijn blog in de gaten! Ik hoop dat u net zoveel plezier beleeft aan het bekijken van mijn foto’s als ik aan het maken ervan. Let the show begin!